INFORMACJA DLA AUTORÓW SKŁADAJĄCYCH PRACE W WYDAWNICTWIE NAF
1. Wydawnictwo przyjmuje wyłącznie oryginalne prace, dotychczas nie publikowane i nie przeznaczone do publikacji w innych wydawnictwach.
2. Prace powinny zawierać informacje o pierwotnym właścicielu praw autorskich (przekłady, wznowienia itp.)
3. Prace powinny być dostarczone na nośniku elektronicznym wolnym od wirusów. Tekst zapisany na dyskietce nie może się różnić od treści dostarczonego wydruku ( 2 egzemplarze). W całej pracy obowiązuje standardowa wielkość czcionki typu Times New Roman -12 pkt; przypisy, bibliografia Ź 10 pkt; w opisach rysunków i tabel Ź 9 pkt. Przy komputerowej edycji tekstu powinny być przestrzegane następujące reguły: odstęp między wierszami Ź 1,5, lewy i prawy margines Ź 2,5 cm, ciągła numeracja stron, można używać pogrubionych liter i kursywy, nie stosować podkreśleń.
4. Objętość prac w arkuszach autorskich (1 arkusz autorski zawiera 40 000 znaków ze spacjami Ź odczytać można w opcji Narzędzia Ź Statystyka wyrazów ) powinna odpowiadać objętości ustalonej w planie wydawniczym.
Proponowana kolejność części pracy:
" Strona tytułowa: (imię i nazwisko autora /autorów/ oraz tytuł pracy).
" Spis treści umieszczony na stronie 2 przed tekstem zasadniczym.
" Tekst zasadniczy po spisie treści od nieparzystej strony
" Literatura najdogodniejszy jest układ alfabetyczny literatury według nazwisk autorów; powołania w tekście na dane pozycje literatury należy ująć w nawiasy kwadratowe " Streszczenia obcojęzyczne
" Spisy tabel
" Spisy rysunków
" Indeksy (Osobowe i/lub Tematyczne/pojeć). Indeksy należy przygotować bez przypisywania numeracji, która zostanie przyporządkowana w procesie redakcji po złamaniu tytułu.
5. Wydruk komputerowy pracy zwartej powinien zawierać wszystkie elementy książki, tj. tekst główny, spis treści, przedmowa, wstęp, zakończenie, przypisy, tabele, ilustracje, aneksy, bibliografia, streszczenia oraz indeksy (bez numerów stron).
6. Materiał ilustracyjny całostronicowy (tabele, rysunki, schematy i wykresy) powinien być opracowany i wpisany w formie osobnych plików graficznych. Na marginesie pracy należy zaznaczyć przewidywaŹne miejsce ilustracji. Mniejsze tabele, rysunki, schematy i wykresy mogą być zamieszczone w tekście. Tabele i rysunki nie mogą mieć formatu większego niż A3, zalecany maksymalny format rysunków i tabel: 12,5 cm x 19 cm. Materiał ten nie może być wykonany odręcznie, nie są też dopuszczane kserokopie i materiały z Internetu. Zdjęcia należy dostarczyć oryginalne, dobrej jakości, która umożliwi ich przygotowanie do druku. Zdjęcia na nośnikach elektronicznych muszą być przygotowane w wielkości przewidzianej w druku, o rozdzielczości 600 dpi (czarno-białe). Materiał ilustracyjny musi być opatrzony tytułem (numer i tytuł nad tabelą, a pod rysunkiem i wykresem). Pod każdym elementem graficznym obowiązuje wpisanie źródła, z którego został on zaczerpnięty, lub informacji, że stanowi opracowanie własne autora bądź opracowanie na podstawie prac innych autorów. Wykorzystanie zapożyczonego materiału ilustracyjnego wymaga pisemnej zgody podmiotów posiadających prawa autorskie. Autorzy są zobowiązani do dostarczenia Wydawnictwu zgody na wykorzystanie materiałów ilustracyjnych i tabel pochodzących z innych publikacji. Preferowane formy materiałów ilustracyjnych:
Grafika bitowa (np. skany fotografii, wszelkiego rodzaju obrazy z aparatów cyfrowych czy bibliotek na CD-R itp.)
" rozmiar grafiki najmniej 1:1
" rozdzielczość najmniej 300 dpi
" format TIFF, EPS, JPEG Rysunki wektorowe (znaczki, logo, wykresy, itp.) robione w programach Corel czy Adobe Illustrator
" rozmiar grafiki najmniej 1:1
" format CD-R, AI
" tekst (fonty, czcionki) zamieniony na krzywe
7. Na końcu pracy należy zamieścić bibliografię. Pozycje literatury powinny być uporządkowane alfabetycznie.
W każdej pozycji należy podać:
Ź nazwisko i pierwsze litery imion autora,
Ź tytuł pracy (kursywą) i
Ź jeżeli występuje
Ź podtytuł, oddzielony od tytułu kropką,
Ź adres wydawniczy (miejsce i rok wydania).
W przypadku powoływania się na artykuły w czasopismach należy podać:
Ź nazwisko i pierwsze litery imion autora,
Ź tytuł artykułu (kursywą),
Ź tytuł czasopisma (w cudzysłowie),
Ź rok wydania, nr tomu lub zeszytu.
W przypadku utworów napisanych przez więcej niż trzech autorów pierwszym elementem opisu powinien być tytuł, a nazwiska redaktora pracy lub autorów należy podawać po tytule. Tytuły dzieł obcojęzycznych i miejsca wydania podaje się w języku oryginału, a elementy opisu zapisane alfabetami niełacińskimi należy podawać według obowiązujących zasad transliteracji (nie może to być transkrypcja).
8. Kolejność zapisu bibliograficznego jest następująca:
(1) Autor( Autorzy) - wszyscy, niezależnie od ich liczby,
(2) rok wydania,
(3) tytuł książki, rozdziału, artykułu, pracy dyplomowej (dysertacji), referatu lub raportu,
(4a) w przypadku książki: miejsce wydania i wydawca,
(4b) w przypadku rozdziału: redaktor(zy), tytuł książki, strony, miejsce wydania i wydawca,
(4c) w przypadku artykułu: tytuł czasopisma, tom (vol.) i strony,
(4d) w przypadku pracy dyplomowej (dysertacji): wydział (instytut), uczelnia (instytucja) i miejscowość,
(4e) w przypadku referatu: oryginalna nazwa konferencji (kongresu itp) i miejscowość,
(4f) w przypadku raportu: rodzaj i numer grantu, miejscowość, uczelnia (instytucja) i wydział (instytut). Kursywą piszemy: tytuł książki, także książki w której znajduje się odpowiedni rozdział, tytuł czasopisma i jego tom (vol.), tytuł referatu, tytuł pracy dyplomowej (dysertacji), a także tytuł raportu.
9. Wszystkie przypisy należy umieszczać u dołu strony, do której się odnoszą. Obowiązuje ten sam sposób zapisu jak w przypadku bibliografii, z tą różnicą, że najpierw należy podać inicjały imion, a następnie nazwiska autorów.
10. Cytaty powinny być opatrzone informacją bibliograficzną. W tekście głównym po cytacie należy podawać przypis u dołu strony lub w nawiasie kwadratowym nazwisko autora i rok wydania odpowiedniej pozycji literatury oraz cytowaną stronę (np. [Iksiński 1980, s. 10]). 11. Do artykułów należy dołączyć streszczenie w języku angielskim (o objętości do 0,5 strony maszynopisu, tj. ok. 1000 znaków), wydrukowane na oddzielnej stronie, z podaniem imienia i nazwiska autora oraz tytułu artykułu, ewentualnie nazwiska tłumacza. Za treść i poprawność streszczenia bierze odpowiedzialność Autor.